Gisteren kreeg ik een mailtje dat ik bijna als spam betitelde. Het was iets met zeilen en een prijs die ik gewonnen had (of niet). Pas toen ik goed keek zag ik dat het de uitslag betrof van een EK-poule waaraan ik meegedaan had. De vierde plaats die ik behaald had, leverde een zeilclinic op olv een zeer bekende zeiler.

Ik ging even kijken wat ik dan eigenlijk ingevuld had. Spanje Europees kampioen had ik voorspeld! en Duitsland tweede! Toe maar. Ik had er verstand van toen ik dat invulde.

Ik dacht zelf eigenlijk dat ik net als zoveel anderen aan het begin van het toernooi Portugal tipte, maar ik bleek slimmer te zijn dan ik dacht.

En nu dus zeilen. Met Roy Heiner. In alle zeilweekenden die mijn leven geteld heeft heb ik me beperkt tot het drinken van bier in de boot en een beetje doen alsof ik meehielp met het aftuigen als we weer terug in de haven waren. Maar met Roy zal ik wel echt aan de slag moeten. Straks ga ik het nog leuk vinden ook. En dan wil een zeilboot kopen. Een mooi begin van een midlifecrisis.

L.(4) tegen een vriendinnetje: "Mijnn mamma kan koken en praten gelijk. Pappa kan dat niet."

1980 was het jaar waarin ik Asterix en Obelix leerde kennen. En de Bohemian Rhapsody (die ik trouwens vrij eng vond). Het was het jaar waarin het voetbal begon te leven voor me.

We hadden voetbalplaatjes gespaard en een schitterend boek waarin over elk land een typering stond door een speler of trainer die het land goed kende. Bij Engeland stond Frans Thijssen die zei: 'de aanval is de beste verdediging'. Dat was diep, heel diep en Frans was een grote voetballer.

De eerste wedstrijd was 's avonds en ik mocht niet kijken. Mijn vader legde een briefje neer (toen ik wakker werd was hij al naar zijn werk). 1-0 Kees Kist stond er. Kees Kist, het blijft een gouden naam voor een makkelijk scorende spits. Karl-Heinz Rummenigge stond er op een ander briefje, omdat Kalle gescoord had (tegen de Tsjechoslowaken?). Fascinerende naam vond ik dat. Rummenigge.

Die briefjes zijn me beter bij gebleven dan de wedstrijden die ik wel zag: het gelijkspel tegen de Tsjechoslowaken en de nederlaag tegen de latere kampioen West-Duitsland.

Mijn oudste dochter is even oud als ik toen was en ze wil ook de wedstrijden zien. De jongens in haar klas kijken allemaal de hele wedstrijden.

Ik heb proberen uit te leggen dat het veel mooiere herinneringen oplevert, een handgeschreven briefje, maar de krachten waar ik tegen strijd zijn groter dan ik. Het compromis is: de eerste helft mag ze zien en als ze in de finale komen mag ze opblijven.

Ik stond met mijn jongste van net 1 op de arm te zwaaien terwijl mijn zwager reed weg in zijn nieuwe Prius. Brrrroem, deed mijn dochter, een van de tien klanknabootsingen die ze graag doet en stilletjes sloop de Prius de weg op. Later zullen we terugverlangen naar die goeie oude tijd, toen auto's nog brrrroemn deden en de telefoon nog tring tring zei.

Eigenlijk is het heel erg: dan heb je een hippe iPhone en dan ben je als een kind zo blij als er eindelijk een teletekst app is. (de repo staat hier)

Lekkere wodka dat Oberoff.Geen gekke Mexicaanse worm, geen grasspriet, geen dooie hagedis, maar heel web 2.0: er drijft een een USB stick in de sterke drank.