Nog voor mijn eerste boek uitkwam mocht ik naar de nieuwjaarsborrel van Querido. Tijdens die borrel nam Lidewijde me mee naar de gang, want daar was iemand die ik moest ontmoeten: F. Springer. Ik werd geïntroduceerd als een collega schrijver/diplomaat en schudde mijnheer Schneider de hand. Ik had zijn complete werk niet lang daarvoor gelezen - en het had grote indruk op me gemaakt. Als een collega geïntroduceerd worden was te veel eer. Meer dan oppervlakkigheden uitwisselen deden we niet. Ik wist niet nauwelijks wat ik moest zeggen en Springer wilde naar huis. We namen afscheid, de deur zwaaide open en een koude wind woei naar binnen. Springer verdween in de nacht.